Давр Шеъриятида Метофара Ва Метонимиянинг Қўлланилиши Ва Уларнинг Ўзига Хослиги - Rajabov, To'xtamurod (FILOLOGIYA UFQLARI JURNALI, 2024)
Нарса-буюм, воқеа ва ҳодисалар ўртасидаги ўзаро ўхшашликка асосланган маъно кўчиши метофара.Мумтоз адабиётимизда ушбу хилдаги шеърий асарлар ва ғазалларга “истиора” атамаси номи билан қараш анча кенг тарқалган.Мумтоз шеъриятимиздан фарқли равишда лингивистик метофаралар тил тараққиёти босқичи билан боғлиқ. Хусусий муаллифлик метофаралари ёзувчининг эстетик мақсади, яъни борлиқни субйектив муносабатини қўшиб ифодалаган ҳолда номлаши асосида юзага келади.Метофара орқали маъно кўчишида коннотатив маъно ёрқинроқ акс этади.маъно кўчишида метонимия ҳам ўзининг янгича образлар ҳосил қилишига кўра барча кўчим турларидан ажралиб туради.Метонимия шеърнинг ёзилиши жараёнида нарса-ҳодиса, воқеалар ва ички кечинмаларни жонли тасвирлаш, ёрқин ифодалашга хизмат қиладиган тил воситасидир.